Dwa podłużne reflektory halogenowe zamiast czterech prostokątnych. Duże prostokątne klosze zastępują ukośne potrójne światła z tyłu pojazdu. W drzwiach płaskie, kasetowe klamki, które wkrótce trafią także do czterodrzwiowych odmian 504. Z atrapy chłodnicy znikają trzy chromowane listewki a pojawia się konturowy emblemat lwa. Nowe są zderzaki, atrapa chłodnicy, obręcze kół z okrągłymi otworami oraz podwójna rura wydechowa. Emblemat Carrozzeria Pininfarina ze stylizowaną literą ”F” zostaje przeniesiony za przednie nadkole. O ilości i układzie cylindrów dumnie informuje chromowany napis V – 6 na pokrywie bagażnika.
We wnętrzu pojawią się nowe siedzenia z zagłówkami i pasy bezwładnościowe z przodu. Gaźnikowy silnik V-6 rozwija moc 136 KM i wykazuje nieposkromiony apetyt na paliwo. Zbiornik paliwa jest powiększony z 56 do 84 litrów, kosztem zapasowego koła tradycyjnie umieszczanego pod bagażnikiem. Po 1976 roku nowy zbiornik umieszczony za tylnymi siedzeniami ma pojemność 60 litrów. Wraz ze wzrostem masy i osiągów, w modelu z sześciocylindrowym silnikiem są montowane wentylowane tarcze z przodu. Manewrowanie ułatwia hydrauliczne wspomaganie układu kierowniczego ZF. Trzy lata później stanie się ono standardem we wszystkich dwudrzwiowych 504. W 1976 roku rozpoczyna się złoty rozdział w historii 504 Coupe. Złoto zdobytych pucharów pokrywa afrykański pył i błoto. Nieprzypadkowo do samochodu przylgnie tytuł Królowej Afryki. Właśnie na tym kontynencie samochód odniesie najwięcej zwycięstw w ekstremalnie trudnych rajdach. Coupe Grupy 4 stopniowo wypiera czterodrzwiową odmianę 504, wielokrotnego zwycięzcę rajdów. Pierwsza wersja osiąga moc 170 KM, kolejne przekraczają moc 225 koni przy 8000 obrotach.
Peugeot 504 Coupe fragment 120